Geschiedenis

In 1917 stichtten enige studenten nadat ze meerdere malen als vandalen van het dorpspleintje werden verjaagd, de eerste voetbalclub in de Westelse geschiedenis. Om hun sport te kunnen beoefenen kwamen zij op de "Bist" terecht, de plaats waar de huidige terreinen nog steeds gelegen zijn. Als naam kozen de studenten "sportkring De Bist Westerlo".

In 1922 volgde de verhuis naar de Arthur Sterckxstraat. Vijf jaar was dit de plaats want toen werd de ploeg opgedoekt.
In 1931 herrijst "Bist Sport". Notaris Naets stelt het terrein op de "Bist" terug ter beschikking. Doch 3 jaar later werd de club herdoopt tot sportkring Westerlo.
Na een fikse onenigheid in het bestuur scheurt een deel van de ploeg af en meteen wordt ook "Westerlo Sport" in de Zoerledreef geboren. De onderlinge dorpsderby's worden legenden. De rivaliteit is bikkelhard maar sportief.
Na het opdoeken van het Kempisch verbond word in 1935 aangesloten bij de B.V.B. Drie jaar later is Westerlo voor de eerste keer kampioen.

Deken Fierens is de onderlinge rivaliteit grondig beu en werkt met René Bens in mei 1942 een fusie uit. René Bens wordt de eerste voorzitter van het huidige KVC Westerlo. Onder het stamnummer 2024 wordt "den Bist" en "de Dreef" definitief begraven. In de legenden zijn ze echter een eeuwig leven beschoren.
Op Verbroedering Arendonk in seizoen 1959-1960 wordt de titel in 2° provinciale behaald.

Nu gaat alles een helse vaart. Voor het eerst in bevordering in 1968, en amper één jaar later is er al terug feeststemming met het behalen van een nieuwe kampioenstitel en volgt de oversteek naar derde klasse.
In 1970 werd op een haar na de derde opeenvolgende titel gemist en dit na een heroïsche strijd op FC Seraing. Doch op 11 april komt de ontnuchtering. Na een serieuze afstraffing op Tienen verwerft Westerlo een kaartje retour. Tien jaar blijft men in bevordering. Via twee opeenvolgende degradaties , 1982 -1983 verzeilt het eens zo ambiteuze Westerlo beschamend in 2° provinciale.

De heropstanding is een feit wanneer Fernand Vermeer de grootheid nieuw leven inblaast. Van 1984 tot 1986 gaat Westerlo in een ruk naar derde nationale. Met namen als Jos Heyligen, Julien Cools, Heinz Schönenberger en Stany Gzil bouwt Westerlo zich weer een reputatie op in de Kempen om U tegen te zeggen.
Na een lange periode in derde nationale schrijven wij 1993. Onder leiding van Jos Heyligen wordt de titel in derde nationale een feit.
Na Barry Hulshoff, Erwin Vandenbergh, en Franky Dekenne neemt Jos Heyligen weer het roer in handen en met succes, want na amper een jaar wordt de promotie via de eindronde naar eerste nationale bekomen na een memorabele wedstrijd op SV Waregem.

In eerste nationale kan de club met trots terugblikken op 15 prachtige seizoenen in eerste afdeling.
Bij de aanvang van het seizoen 2000-2001 kon KVC Westerlo proeven van de Intertoto Cup (Primorje).
In ditzelfde seizoen behaalde KVC Westerlo, naast het sportieve succes in de Jupiler League, de Bekerwinst tegen KFC Lommelse SK, waardoor er in het volgende seizoen 2001-2002 voor de eerste maal aan de Europese Competitie kon deelgenomen worden.

In deze Uefa Cup stond KVC Westerlo in de eerste ronde tegen Hertha Berlijn. In de heenronde speelde KVC Westerlo, ondanks de slechte weersomstandigheden en de gebeurtenissen van 11 september, een mooie wedstrijd, maar sleepte Hertha Berlijn toch de overwinning in de wacht. Ondanks een puike terugwedstrijd in het indrukwekkende stadion van Hertha Berlijn kon KVC Westerlo zich niet kwalificeren voor de tweede ronde van de Uefa Cup, een beetje te wijten aan te weinig geloof in eigen kunnen.

KVC Westerlo evenaart in de seizoenen '03-'04 en '08-'09 de beste prestatie in de competitie van tijdens het seizoen '99-'00. Deze drie seizoenen sluit de club de competitie af op de zesde plaats. Tot op heden is dit nog altijd het beste resultaat ooit behaald door de club. Het seizoen '10-'11 luidt opnieuw een boerenjaar in. Dat seizoen wint KVC Westerlo Play-Off 2 en doen ze de bekerstunt van tien jaar geleden bijna over. In de finale wordt echter met 2-0 verloren van Standard de Liège. 

Het volgende jaar eindigt de club op de vijftiende plaats en degradatie naar tweede klasse kan niet vermeden worden. Twee jaar later lukt het de club om de titel te behalen in de Belgacom League na een 1-0 thuisoverwinning tegen KAS Eupen. De club viert de promotie en is sindsdien terug aan de slag in de Jupiler Pro League.